|
"Som
ganske ung pige blev jeg ført langt bort fra mit barndomshjem.
Hvad der var grunden til at jeg som så ung skulle føres
så langt bort, fik jeg ikke at vide. Heller ikke nu
kan jeg forklare hvorfor, for da kunne det komme til
at lyde, som det allerede dengang var bestemt hvordan
det senere skulle gå."
Menina
e moça me levaram de casa de minha mãe para muito longe.
Que causa fosse então a daquela minha levada, era ainda
pequena, não a soube. Agora não lhe ponho outra, senão
que parece que já então havia de ser o que depois foi.
Vivi ali tanto tempo quanto foi necessário para não
poder viver em outra parte. Muito contente fui em
aquela terra, mas, coitada de mim, que em breve espaço
se mudou tudo aquilo que em longo tempo se buscou e
para longo tempo se buscava. Grande desaventura foi
a que me fez ser triste ou, per aventura, a que me fez
ser leda. Depois que eu vi tantas cousas trocadas por
outras, e o prazer feito mágoa maior, a tanta tristeza
cheguei que mais me pesava do bem que tive, que do mal
que tinha.
Menina
e Moça, Monólogo da Menina, início.
Tilbage
til forsiden
|